توی صف پمپ بنزین لیست سی دی هایی که داشت رو گرفت جلوم و گفت چیزی نمی خواین؟ نصف بیشتر خواننده هاش رو نمی شناختم! هیچ رغبتی هم نداشتم که از این خواننده های جدید چیزی بخرم. این آهنگ های جدید سبک رپ هیچکدوم لطف آهنگ های قدیمی رو برام ندارند. هیچ صدایی برام خاص نیست ! این ترانه ها تاثیری رو آدم نمیزارن ! انگار اون ترانه سرا های قدیم رفتند،آهنگ سازها دفترهای نت رو بستند و شاید سازهای قدیمی دیگه قرار نیست هیچ وقت کوک بشن ! انگاربازگشت گـــوگـــوش هم قرار نبود چیزی رو بــــرامون متحول کنه...ا
ا گاهی به این نتیجه می رسم ماها عجب نسلی بودیم !ما نسل جنگ بودیم.خاطرات نوجوونی همه ما یکی بود.همون رنگ تیره لباس مدرسه !همون دفتر های شصت برگ و چهل برگ کاهی،با طرح گل شطرنجی روی جلدش ،همون قلک های تانک و نارنجک که قبل از عید به ما میدادند ،همون کارتونهای لطیفی که اون موقع داشتیم و همون آژیرهای قرمز و سفیدی که گاه به گاه چاشنی زندگیمون شده بود. من آهنگ های نسل جدید رو دوست ندارم.کارتونهای فضایی جدید هم همینطور.من این کفش های رنگارنگ ورنی بی کیفیتی که این روزها پشت ویترین هاست رو هم دوست ندارم. گاهی فکر میکنم انگارخواسته های ما یه جایی توی زمان دیگه گم شد.....ا
ا
پ . ن: قشنگترین کامنتی که برای این پست من نوشته شد کامنت آرش عزیز بود که به نظرم فوق العاده اومد:ا
آهنگهای جدید هم زیبای های خاص خودشونو دارن وبه نظرم درکشون نیاز به یه کم فهم فلسفی و عرفانی داره .مثلا برای فهمیدن مفهوم بیت
پیشی منی و میوو...دوست دارمو بیاوو...ا
حتما باید حس شاعر و فضای خفقان آوری که اجازه بیان شفافتر از ین حد احساس رو نمیده درک کرد . گرفتی دیگه ؟؟