به دعوت ترنم عزیز ، نوبت این پرسش های وبلاگی به من هم رسید !ا
چه چیزهای خوب و با ارزشی ممکنه باعث بشه که از رفتن منصرف بشین؟
ترنم جان راستش همیشه فکر کردم که اگر یه روزی نشه که برم استرالیا اونوقت برای کجا می تونم اقدام کنم ! اینومیگم که بدونی هیچ چیز نمیتونه باعث موندنم بشه. استرالیا نشد یه جای دیگه و اگر یه جای دیگه نشد باز یه جای دیگه
1
ترنم جان چیزهای خوب و یا با ارزش اینجا نه آنقدرهاست که بتواند مانع رفتنم شوند و یا حداقل نه آنقدر ها خاص که فکر کنم جای دیگر نیست ! حتی وطن !من جزو آن دسته ای هستم که وطن برایش معنی ناموس نمیدهد. وطن ملک بعضی‌ها است که من، من ِعوضی، عوضی تویش به دنیا آمده‌ام. از این بابت متاسف هم نیستم چرا که به دنیا آمدن از آن کارهای ناگزیر است. شاید گاهی دلتنگ کوچه پس کوچه هایش شوم .چون بوی دوران کودکیم را میدهد ، بوی روزهای جوانی ام ... . گاهی فکر میکنم وطن آدم با آدم سفر می کند. شهر به شهر، مقصد به مقصد. وطن من مقصد نهایی من است. حتی اگر در ایستگاههای جهان تمام عمر سرگردان باشم
1
ترنم جان ، من از آن دسته ام که فکر میکنم اگر خوب را نییافتی ، اگر ارزش را نیافتی ، برای یافتنش باید سفر کنی. چرا که این تنها ارزش در زندگی است. خانواده ام را ورای هر چیزی میدانم که بخواهند ارزشمند باشند یا نه !خانواده پوست و استخوان من است. رگ و ریشه و هویت من است. ولی گاهی مجبوریم هر کدام پی رویاهایمان برویم . دلهایمان را کنار هم بگذاریم و فقط در گفتارمان گاهی فعل رفتم ... رفتی ... رفت و ماندم ... ماندی ....ماند را صرف کنیم
1
ترنم جان چه چیزی ارزشمند تر از من ، ارزشمند تر از تو ،ارزشمند تر از امروز ما و ارزشمند تر ازفردای فرزند ما؟
چه چیزها و یا خاطرات ارزشمندی هست که وقتی اونجا رفتید ازشون با افتخار واسه اجانب صحبت می کنید؟
نمیدونم!شاید یه روزی یه جایی دور، خیلی دور... در بین هم وطنان جدیدم بشینم و با افتخار از مردان بزرگی صحبت کنم که روزی در سرزمین زادگاهم میزیستند! مردانی که هنوز تخت جمشیدشان ،روح بزرگشان، باعث افتخار است.مردانی که هر جای دنیا اگر باشم با شنیدن سرود ای ایران به یاد عظمت دورانشان و در افسوس آنچه که ویران شد چشمانم تر خواهد شد
ا
ا
پ.ن : دوستان دعوت شده از طرف من :ا
